Η διατροφική ετικέτα βοηθά να συγκρίνεις προϊόντα και να κατανοήσεις καλύτερα την ενεργειακή και θρεπτική τους σύσταση.
Τι περιλαμβάνει μια διατροφική ετικέτα
Στην ΕΕ η υποχρεωτική διατροφική δήλωση περιλαμβάνει συνήθως ενέργεια, λιπαρά, κορεσμένα, υδατάνθρακες, σάκχαρα, πρωτεΐνη και αλάτι ανά 100 g ή 100 ml. Μπορεί επίσης να αναγράφονται φυτικές ίνες και επιπλέον θρεπτικά συστατικά.
1. Σύγκρινε ανά 100 g ή 100 ml
Η σύγκριση ανά 100 g ή 100 ml είναι χρήσιμη όταν αξιολογείς παρόμοια προϊόντα. Μπορείς επίσης να χρησιμοποιήσεις το εργαλείο σύγκρισης διατροφικών ετικετών. Η αναγραφή ανά μερίδα μπορεί επίσης να βοηθά, αλλά η πραγματική μερίδα που καταναλώνεται δεν είναι πάντα ίδια με αυτή του κατασκευαστή.
2. Σάκχαρα και πρόσθετα σάκχαρα
Η ένδειξη «εκ των οποίων σάκχαρα» στην ευρωπαϊκή ετικέτα περιλαμβάνει τα συνολικά σάκχαρα και δεν ταυτίζεται με τα «πρόσθετα σάκχαρα». Για να εντοπίσεις πρόσθετες πηγές ζάχαρης, έλεγξε και τη λίστα συστατικών.
3. Λιπαρά και κορεσμένα
Η ποσότητα κορεσμένων λιπαρών είναι χρήσιμη όταν συγκρίνεις προϊόντα. Δεν χρειάζεται να κρίνεις ένα τρόφιμο μόνο από έναν αριθμό· σημασία έχει η συνολική ποιότητα της διατροφής.
4. Αλάτι
Η ετικέτα στην ΕΕ αναγράφει συνήθως αλάτι. Η σύγκριση παρόμοιων προϊόντων μπορεί να βοηθήσει άτομα που χρειάζονται περιορισμό νατρίου, ιδιαίτερα όταν αυτό έχει συστηθεί για λόγους υγείας.
5. Συστατικά και αλλεργιογόνα
Τα συστατικά αναγράφονται κατά φθίνουσα σειρά βάρους. Τα υποχρεωτικά αλλεργιογόνα επισημαίνονται στη λίστα συστατικών. Για άτομα με τροφική αλλεργία, η ανάγνωση της επισήμανσης είναι απαραίτητη.
Traffic light και άλλα συστήματα
Ορισμένα προϊόντα ή χώρες χρησιμοποιούν πρόσθετα συστήματα χρωματικής επισήμανσης. Αυτά μπορεί να είναι χρήσιμα ως γρήγορος οδηγός, αλλά δεν αντικαθιστούν την πλήρη ανάγνωση της ετικέτας.
Συμπέρασμα
Οι ετικέτες είναι εργαλείο σύγκρισης και όχι τρόπος να χαρακτηρίζουμε ένα τρόφιμο ως απόλυτα «καλό» ή «κακό». Η ποσότητα, η συχνότητα και το συνολικό διατροφικό πρότυπο παραμένουν σημαντικά.
