Η αναιμία είναι κατάσταση κατά την οποία η αιμοσφαιρίνη ή/και ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι χαμηλότερα από τα αναμενόμενα επίπεδα, με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητα του αίματος να μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς.
Ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν;
Ανάλογα με την αιτία και τη βαρύτητα, μπορεί να εμφανιστούν κόπωση, αδυναμία, ωχρότητα, πονοκέφαλος, ζάλη, δύσπνοια, ταχυκαρδία ή δυσκολία συγκέντρωσης. Τα συμπτώματα αυτά δεν είναι ειδικά για την αναιμία και χρειάζονται κατάλληλη αξιολόγηση.
Συχνές αιτίες αναιμίας
Η αναιμία δεν είναι μία ενιαία πάθηση. Μπορεί να σχετίζεται με έλλειψη σιδήρου, βιταμίνης Β12 ή φυλλικού οξέος, απώλεια αίματος, χρόνια νοσήματα, προβλήματα απορρόφησης, κληρονομικές καταστάσεις ή άλλες αιτίες.
Σιδηροπενική αναιμία
Η έλλειψη σιδήρου αποτελεί συχνή αιτία αναιμίας. Μπορεί να σχετίζεται με ανεπαρκή πρόσληψη, αυξημένες ανάγκες, απώλεια αίματος ή μειωμένη απορρόφηση. Η γενική αίματος και δείκτες όπως η φερριτίνη αξιολογούνται από τον επαγγελματία υγείας ανάλογα με την περίπτωση.
Ποιος είναι ο ρόλος της διατροφής;
Η διατροφή μπορεί να συμβάλει στην κάλυψη των αναγκών σε σίδηρο, βιταμίνη Β12, φυλλικό οξύ και άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Πηγές σιδήρου περιλαμβάνουν κρέας και θαλασσινά, αλλά και όσπρια, ορισμένους ξηρούς καρπούς, σπόρους και εμπλουτισμένα τρόφιμα. Η βιταμίνη C μπορεί να βελτιώσει την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου όταν καταναλώνεται στο ίδιο γεύμα.
Χρειάζονται συμπληρώματα;
Τα συμπληρώματα σιδήρου ή άλλων θρεπτικών συστατικών δεν πρέπει να λαμβάνονται χωρίς να έχει διερευνηθεί η αιτία της αναιμίας. Η κατάλληλη θεραπεία εξαρτάται από τη διάγνωση και καθορίζεται από τον θεράποντα επαγγελματία υγείας.
Πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση;
Επίμονη κόπωση, δύσπνοια, έντονη ζάλη, ταχυκαρδία, λιποθυμική τάση ή ενδείξεις σημαντικής απώλειας αίματος χρειάζονται ιατρική εκτίμηση. Ιδιαίτερη διερεύνηση χρειάζεται επίσης όταν η αναιμία εμφανίζεται χωρίς προφανή αιτία.
Πώς μπορεί να βοηθήσει ο διαιτολόγος;
Αφού διερευνηθεί η αιτία, ο διαιτολόγος μπορεί να αξιολογήσει τη διατροφική πρόσληψη και να οργανώσει ένα εξατομικευμένο πλάνο που υποστηρίζει την κάλυψη των αναγκών σε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά, σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό όταν χρειάζεται.
